Wielu mędrków większego i mniejszego kalibru oburzył wywiad jakiego jakiś czas temu udzielił Dziennikowi minister Dorn. A właściwie nie tyle sam wywiad owe multum gromów na głowę ministra  ściągnął co jedno słowo, na którego użycie ten sobie pozwolił. Mianowicie:

"wykształciuchy"

Tym zgrabnym i chwytliwym neologizmem pan minister określił ludzi, którzy posiadając formalne wykształcenie (tzw. papierek) nie są w stanie pochwalić się niczym więcej – chyba, że za chwalebne uznamy przekonanie o własnej wyjątkowości i prawie do pogardliwego traktowania każdego "bez papierka" (ci z papierkiem ale mający niesłuszne, tj. konserwatywne, poglądy zasługują w oczach wykształciuchów na jeszcze większą pogardę jako odszczepieńcy). Dla wykształciucha centrum jego jestestwa jest właśnie ów papierek, który pozwala patrzeć mu na innych z góry i dlatego każdy głos kwestionujący owo prawo do wywyższania się traktuje jak cios w największą ze świętości. Takich osobników zna każdy z nas – czyta taki ale nie rozumie (a właściwie rozumie to, czego nie napisano – jak w wypadku definicji wykształciucha), mówi ale nie zawiera w mowie żadnej treści (poza rytualnymi sloganami), marszczy czoło ale nie myśli (bo to robi za niego pan redaktor z Gazety).

Krytycy oczywistości, którą minister Dorn ubrał w słowo "wykształciuch" na dźwięk tego wyrazu wpadają w szał. Piszą o pogardzie, o nienawiści, o agresji… Ci sami ludzie parę miesięcy temu z kąśliwym uśmieszkiem na ustach prawili o "moherach" i zaśmiewali się do rozpuku z finezyjnych dowcipów na temat tych "chodzących w fikuśnych beretach zacofanych bab". Okazuje się, że wolno kpić i poniżać staruszkę słuchającą radia, którego nie lubimy bo to jest trendy, cool i w najlepszym guście ale wara wam "młode gnoje" (copyright by Adam Michnik) od naszych świętości... i dyplomów akademickich.

Obrońcy wykształciuchów obrażają większość polskich inteligentów

Wbrew definicji przedstawionej przez twórcę kontrowersyjnego zwrotu jego krytycy "wykształciucha" rozciągają na całą polską inteligencję. Prof. Środa a następnie red. Lis piszą, że Dorn obraził każdego, kto zdobył jakikolwiek tytuł nadawany przez uczelnię wyższą. Ja, w przeciwieństwie do obojga polemistów, nie czuję się obrażony mimo, że posiadam tytuł magistra. Wręcz przeciwnie, wdzięczny jestem ministrowi za to, że tak celnie określił zjawisko, które mimo swej oczywistości dotychczas przez nikogo nie zostało właściwie nazwane. Mamy tysiące nosicieli dyplomów wyższych uczelni, którzy wyznają zasady moralne wyniesione wprost z sowieckiego kołchozu – ukraść, nakłamać, opluć, wetknąć biało-czerwony sztandar  w psią kupę. Wielu z tych osobników na co dzień posługuje się językiem, którego nazwanie "rynsztokowym" byłoby niezasłużoną obelgą dla rynsztoka. Ludzie ci do łez zaśmiewają się z prymitywnych dowcipasów podobnych sobie "showmanów" grubiaństwo rodem ze stalinowskiego kabaretu politycznego nazywając subtelną i celną satyrą polityczną. Jeśli ktoś ośmieli się zgłosić votum separatum wobec takiego systemu wartościowania oraz sprowadzania dyskursu publicznego do poziomu rynsztoka płynącego w programach panów Majewskiego i Wojewódzkiego z miejsca zostaje zagoniony do kąta  jako "piesek reżimu, fetor (tym razem subtelny copyright by Tomasz Lis) oraz bolszewik".  

Pani Środa i pan Lis stwierdzając, że całość (a choćby i tylko większość) polskich inteligentów to tacy właśnie ludzie rynsztoka i braku zasad obrażają mnie i miliony pozostałych inteligentów (którzy kochają Polskę, nie rechoczą ilekroć ktoś zakwacze z ekranu a co drugim słowem padającym z ich ust nie jest "k..rwa" czy "zajebisty"). Ja jestem w stanie zrozumieć, że redaktor Lis lubi sobie porzucać mięsem i pooglądać w telewizorze prymitywne "żarciory"… ale bardzo proszę nie wmawiać mi, że wszyscy (w tym ja) są tacy jak redaktor Lis.

Oczywiście krytycy terminu "wykształciuch" doskonale wiedzą, że przeinaczają (po ludzku: kłamią) sens słów Dorna. Co by nie powiedzieć o panu redaktorze Lisie i jego kolegach to oni jednak rozumieją słowo pisane. Jeśli udają, że jest inaczej to tylko dlatego, że tak jest im wygodniej – jak atakować znienawidzonego Dorna gdy ten mówi z sensem? Ano włożyć mu w usta coś, czego nie powiedział i dalej już jakoś pójdzie. Dorn obraził jakąś marginalną grupkę? No to napiszmy, że "zaatakował nas wszystkich" – zmobilizujmy tych, którzy bez naszej pomocy nigdy by się nie domyślili, że byli adresatami jego słów. A co?! Im więcej nas tym większa szansa na wygraną, cel uświęca środki i usprawiedliwia każde kłamstwo. Nawiasem mówiąc redaktor Lis uwielbia w dowodzeniu swoich tez posługiwać się argumentami pochodzącymi z rzeczywistości alternatywnej: w pełnym pasji ataku na Dorna i paru niezależnych publicystów (Ziemkiewicz, Lisicki) stwierdza, że TVNowski program "Szkoło kontaktowe" (ponoć kultowy wśród wykształciuchów) oglądają "miliony" I zupełnie nie przeszkadza mu fakt, że badania oglądalności wskazują, że pisząc o "milionach" pan redaktor cokolwiek przesadza. Podobnie zresztą było swego czasu w przypadku rzuconej przez pana redaktora z godną podziwu lekkością  uwagi mającej dezawuować niepokorną firmę sondażową – PGB. Raz uczynił to w trakcie zeszłorocznej kampanii wyborczej (w swoim polsatowskim programie) a całkiem niedawno powtórzył swoje nieprawdziwe stwierdzenie w krótkiej wypowiedzi dla Dziennika. Stwierdził mianowicie, że PGB to taka firma, gdzie w sondażach zawsze wygrywa Lech Kaczyński. W momencie gdy redaktor wypowiadał te słowa po raz pierwszy (w roku 2005) na około 30 sondaży prezydenckich ogłoszonych przez PGB późniejszy zwycięzca elekcji był liderem w mniej więcej co trzecim z nich. Zaatakowana firma sprostowała informację ale pan redaktor nie raczył sprostowania wygłosić w ten sam sposób w jaki przekazał społeczeństwu nieprawdziwą informację (co więcej – powtarzając niedawno swoje nieprawdziwe stwierdzenie pokazał jak bardzo ceni sobie prawdę i uczciwość komentarza). No chyba, że problem nie w swobodnym podejściu do prawdy ale w tym, że dla niektórych 1/3 oznacza tyle co "zawsze"… ale to by dowodziło, że termin "wykształciuch"  do częsci reagujących na niego wściekłością pasuje jak ulał. Tak czy inaczej ciężko jest znaleźć taką wypowiedź pana redaktora, w której choć raz nie posłużyłby się on nieprawdą.

Czy polska inteligencja nie zasługuje na to, by obrońcami jej honoru byli ludzie, którzy nie zwykli w polemice uciekać się do rzucania kłamstw oraz są w stanie zrozumieć to, co wydrukowano im czarno na białym? I czy w ogóle potrzebuje ona obrońców skoro nikt (poza jej samozwańczymi adwokatami) jej nie obrażał?

Każdy kto poznał paru mieszkańców stolicy wie, że można podzielić ich na dwie grupy: tych, którzy są potwornie dumni z tego, że nie mieszkają "na prowincji" (którą mają w głębokiej pogardzie) i tych, którzy do miejsca zmieszania swojego i ludzi spoza Warszawy podchodzą w sposób zupełnie normalny. Tak się śmiesznie składa, że najgłośniejszymi i najbardziej butnymi "warszawiakami", tymi, którzy w co drugim zdaniu dowodzą, że poza stolicą jest tylko "bezkresny syf i zamieszkujące go wieśniaki" są na ogół… niedawni mieszkańcy Pcimia, Grajdołu Wielkiego czy Trzęsawy. Gdy przypomnieć im gdzie mieszkali jeszcze parę miesięcy temu dostają drgawek, czerwienią się, czasem wpadają w furię… Zupełnie jak krytycy Dorna, którzy najprawdopodobniej podskórnie czują, że gdyby pozbawić ich "papierka" nie zostałoby nic godnego uwagi.  No może poza monstrualnymi kompleksami...

PS. Dla wieblicieli przemyśleń wykształciucha Kuczyńskiego (tego co to Polsce życzy klęski gospodarczej) tekst tutaj.